Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

руль, -я, мужчынскі род
  1. Прыстасаванне для кіравання рухам судна, самалёта, аўтамабіля і пад. у зададзеным кірунку. Руль камбайна. Руль трактара. ▪ Дзядзя шафёр трымаецца за руль і глядзіць толькі наперад, у акно. ← Янка Брыль. Назар заняў сваё ранейшае месца за рулём і ўпэўнена павёў машыну ўзнімаць новыя скібы. ← Макар Паслядовіч.
  2. пераноснае значэнне кніжны стыль Пра органы кіравання, кіраўніцтва чаго-н. Руль дзяржаўнага кіравання. ▪ О Беларусь мая, ён [Ленін] даў тваім сынам Дзяржаўны руль, братэрскай дружбы сілу, А мове, песням іх — узмах арліны крылаў. ← Андрэй Александровіч.
  •••
  Лева руля гл. лева.
  Права руля гл. права.
   [Ад гал. roer.]

❌

руль

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова руль
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ру́ль мн. рулі́
Родны каго? чаго?	руля́ мн. рулёў
Давальны каму? чаму?	рулю́ мн. руля́м
Вінавальны каго? што?	ру́ль мн. рулі́
Творны кім? чым?	рулём мн. руля́мі
Месны у кім? у чым?	рулі́ мн. руля́х
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Пахваліць жоначку не грэх.
напр.: мая жоначка божая пчолачка

(хаця вам любы коўч скажа, што хваліць трэба ўчынкі, а не чалавека)

Слова руль (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік руль — у родным, давальным, творным і месным склоне

руль

Навігатар

Мемчыкі