аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова руменка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
руме́нка мн. руме́нкі |
| Родны каго? чаго? |
руме́нкі мн. руме́нак |
| Давальны каму? чаму? |
руме́нцы мн. руме́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
руме́нку мн. руме́нкі |
| Творны кім? чым? |
руме́нкай, руме́нкаю мн. руме́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
руме́нцы мн. руме́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
лайфхак
1. купляеш ёлку.
2. адзначаеш новы год.
3. вяртаеш ёлку ў краму па чэку на працягу чатырнаццаці дзён.
rumienka — беларуская лацінка
Слова руменка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік руменка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове румза + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ру́мбавы (7)
(11) бізнесме́нка ‹
› Румбальд (8)
(11) спартсме́нка ‹
› руме́йскі (8)
(9) яхтсме́нка ‹
› руме́нкавы (9)
(8) нацме́нка ‹
› ру́мза (5)
(7) ячме́нка ‹
› ру́мза (5)
(8) бушме́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.