аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова румянка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
румя́нка мн. румя́нкі |
| Родны каго? чаго? |
румя́нкі мн. румя́нак |
| Давальны каму? чаму? |
румя́нцы мн. румя́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
румя́нку мн. румя́нкі |
| Творны кім? чым? |
румя́нкай, румя́нкаю мн. румя́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
румя́нцы мн. румя́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Бачыць вока далёка, а розум яшчэ далей.
— Ты такая прыгожая! Калі заканчваеш працаваць?
— У 60, калі ўсё будзе добра.
rumianka — беларуская лацінка
Слова румянка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік румянка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове румянчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› румя́нець (8)
(9) галамя́нка ‹
› румя́ніцца (9)
(9) каламя́нка ‹
› румя́ніць (8)
(7) армя́нка ‹
› Румя́нцаў (8)
(13) непаслухмя́нка ‹
› румя́нцаўскі (11)
(11) неслухмя́нка ‹
› румя́нчык (8)
(7) сямя́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.