STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова руно
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
руно́ мн. — |
| Родны каго? чаго? |
руна́ мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
руну́ мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
руно́ мн. — |
| Творны кім? чым? |
руно́м мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
руне́ мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Круцельствам свет пройдзеш, ды назад не вернешся.
— Мой распусны сын учора вярнуўся дадому.
— Правільна казаць блудны сын, не карыстайцеся машынным перакладам.
— Мой распусны. Ганаруся ім, увесь у мяне.
runo — беларуская лацінка
Слова руно (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік руно — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове рунь + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› руніцкі (7)
(5) бярно́ ‹
› руні́чны (7)
(7) палатно́ ‹
› ру́нны (5)
(11) кінапалатно́ ‹
› ру́нь (4)
(5) гаўно́ ‹
› рунэ́таўскі (10)
(5) даўно́ ‹
› ру́пар (5)
(12) даўны́м-даўно́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
