STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова рустоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
русто́ўка мн. русто́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
русто́ўкі мн. русто́вак |
| Давальны каму? чаму? |
русто́ўцы мн. русто́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
русто́ўку мн. русто́ўкі |
| Творны кім? чым? |
русто́ўкай, русто́ўкаю мн. русто́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
русто́ўцы мн. русто́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як бліны пячы — вельмі хутка і ў вялікай колькасці (рабіць, выпускаць што-н.)
— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!
rustoŭka — беларуская лацінка
Слова рустоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік рустоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове рустыка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› рустава́ны (9)
(9) талсто́ўка ‹
› рустава́ны (9)
(9) талсто́ўка ‹
› рустава́ць (9)
(8) кусто́ўка ‹
› ру́стыка (7)
(8) шусто́ўка ‹
› ру́сы (4)
(9) хлысто́ўка ‹
› Ру́сь (4)
(9) забуто́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
