STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова рутвіца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ру́твіца мн. ру́твіцы |
| Родны каго? чаго? |
ру́твіцы мн. ру́твіц |
| Давальны каму? чаму? |
ру́твіцы мн. ру́твіцам |
| Вінавальны каго? што? |
ру́твіцу мн. ру́твіцы |
| Творны кім? чым? |
ру́твіцай, ру́твіцаю мн. ру́твіцамі |
| Месны у кім? у чым? |
ру́твіцы мн. ру́твіцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
З зоны камфорту не трэба выходзіць. Яе трэба пашыраць.
rutvica — беларуская лацінка
Слова рутвіца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік рутвіца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове рутыл + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ру́тавы (6)
(11) недакро́віца ‹
› ру́тавыя (7)
(9) цукро́віца ‹
› ру́тар (5)
(7) ле́свіца ‹
› руты́л (5)
(8) валхві́ца ‹
› руты́лавы (8)
(6) жыві́ца ‹
› рутэ́ніевы (9)
(11) саслужы́віца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
