рушэнне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова рушэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	рушэ́нне мн. рушэ́нні
Родны каго? чаго?	рушэ́ння мн. рушэ́нняў
Давальны каму? чаму?	рушэ́нню мн. рушэ́нням
Вінавальны каго? што?	рушэ́нне мн. рушэ́нні
Творны кім? чым?	рушэ́ннем мн. рушэ́ннямі
Месны у кім? у чым?	рушэ́нні мн. рушэ́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

кеміць — разумець, разбірацца, цяміць
цяміць — разумець сэнс падзей, гаворкі і пад.; разбірацца, кеміць
шалопаць — кумекаць, цяміць, разумець

Калега — манах. Ён любіць глуш і адзіноцтва і хоча жыць пустэльнікам. (Якуб Колас)

Прызнавайся: калега — гэта ты.

rušennie — беларуская лацінка

Слова рушэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: