рыплівасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова рыплівасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	рыплі́васць мн. рыплі́васці
Родны каго? чаго?	рыплі́васці мн. рыплі́васцяў, рыплі́васцей
Давальны каму? чаму?	рыплі́васці мн. рыплі́васцям
Вінавальны каго? што?	рыплі́васць мн. рыплі́васці
Творны кім? чым?	рыплі́васцю мн. рыплі́васцямі
Месны у кім? у чым?	рыплі́васці мн. рыплі́васцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

каліва — пра самую малую колькасць чаго-н.; трошкі, крыху
ні каліва — ніколькі, ані
адны слёзы — а) бяда, гора; б) вельмі мала

Чытаючы «Дзікае паляванне караля Стаха»:

Што бачыць прадпрымальнік: гарэлка «Тройчы дзевяць» на 27 травах. Назва агонь!
Што бачыць гурман: ласіныя губы ў падсалоджаным воцаце, халодныя пірагі з гусінай пячонкай.
Што бачу я: не можа толькі цнатлівая дзеўка, ды і тая хутка згаджаецца.

ryplivasć — беларуская лацінка

Слова рыплівасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: