аслізласць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова аслізласць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	аслі́зласць мн. аслі́зласці
Родны каго? чаго?	аслі́зласці мн. аслі́зласцяў, аслі́зласцей
Давальны каму? чаму?	аслі́зласці мн. аслі́зласцям
Вінавальны каго? што?	аслі́зласць мн. аслі́зласці
Творны кім? чым?	аслі́зласцю мн. аслі́зласцямі
Месны у кім? у чым?	аслі́зласці мн. аслі́зласцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.

Навошта пісаць «у гэтым слове вы зрабілі памылку», калі ў адказ атрымаеце «табе прасілі штосці пісаць мне?»
Лепш адразу напісаць «каб ты здохла, псяюха».

aslizlasć — беларуская лацінка

Слова аслізласць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: