аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова аслізласць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аслі́зласць мн. аслі́зласці |
| Родны каго? чаго? |
аслі́зласці мн. аслі́зласцяў, аслі́зласцей |
| Давальны каму? чаму? |
аслі́зласці мн. аслі́зласцям |
| Вінавальны каго? што? |
аслі́зласць мн. аслі́зласці |
| Творны кім? чым? |
аслі́зласцю мн. аслі́зласцямі |
| Месны у кім? у чым? |
аслі́зласці мн. аслі́зласцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.
Навошта пісаць «у гэтым слове вы зрабілі памылку», калі ў адказ атрымаеце «табе прасілі штосці пісаць мне?»
Лепш адразу напісаць «каб ты здохла, псяюха».
aslizlasć — беларуская лацінка
Слова аслізласць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аслізласць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аслізненне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› асле́пнуць (9)
(11) невясё́ласць ‹
› асле́пны (7)
(10) абле́зласць ‹
› асле́пны (7)
(11) разле́зласць ‹
› аслі́злы (7)
(9) ме́рзласць ‹
› аслізне́нне (10)
(11) абме́рзласць ‹
› аслі́знуць (9)
(11) вы́мерзласць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.