рэгургітацыя

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова рэгургітацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	рэгургітацыя мн. рэгургітацыі
Родны каго? чаго?	рэгургітацыі мн. рэгургітацый
Давальны каму? чаму?	рэгургітацыі мн. рэгургітацыям
Вінавальны каго? што?	рэгургітацыю мн. рэгургітацыі
Творны кім? чым?	рэгургітацыяй, рэгургітацыяю мн. рэгургітацыямі
Месны у кім? у чым?	рэгургітацыі мн. рэгургітацыях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Авохці мне! — ужыв. як выказванне здзіўлення, задавальнення, спачування і інш.

Лепш бы вы пераклалі на беларускую мову «Пра вылічэнне аб'ёму» — 7 раманаў дацкай пісьменніцы Сольвей Балле пра жанчыну, якая трапіла ў «дзень сурка» 18 лістапада.
А не гэтыя вашыя марвэлы-шмарвэлы.

rehurhitacyja — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА