рэма

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова рэма
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	рэ́ма мн. рэ́мы
Родны каго? чаго?	рэ́мы мн. рэ́м
Давальны каму? чаму?	рэ́ме мн. рэ́мам
Вінавальны каго? што?	рэ́му мн. рэ́мы
Творны кім? чым?	рэ́май, рэ́маю мн. рэ́мамі
Месны у кім? у чым?	рэ́ме мн. рэ́мах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

І на вяроўцы (ланцугом) не зацягнеш каго — пра таго, хто рашуча адмаўляецца ісці куды-н., рабіць што-н.

Парковачнае месца ў цэнтры Таронта зарабляе $27 за гадзіну. Ты, рэальны чалавек з думкамі і пачуццямі, здольны пакутаваць, зарабляеш менш, чым клятае парковачнае месца.

rema — беларуская лацінка

Слова рэма (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: