Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

рэнта, -ы, ДМ -нце, жаночы род
  1. Від даходу, не звязаны з прадпрыемніцкай дзейнасцю, які рэгулярна атрымліваюць уладальнікі капіталу, зямлі ці маёмасці. Зямельная рэнта.
  2. Бестэрміновая дзяржаўная пазыка ў капіталістычных краінах, якая прыносіць трымальнікам аблігацый пастаянны даход. Дзяржаўная рэнта.
  3. О Абсалютная зямельная рэнта — рэнта ў капіталістычных краінах, якую атрымліваюць прадпрыемствы з усіх участкаў зямлі, незалежна ад іх урадлівасці або выгаднасці размяшчэння ў адносінах да рынку.
   [Фр. rente ад лац. reddita — вернутае, выплачанае.]

❌

рэнта

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова рэнта
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	рэ́нта мн. рэ́нты
Родны каго? чаго?	рэ́нты мн. рэ́нт, рэ́нтаў
Давальны каму? чаму?	рэ́нце мн. рэ́нтам
Вінавальны каго? што?	рэ́нту мн. рэ́нты
Творны кім? чым?	рэ́нтай, рэ́нтаю мн. рэ́нтамі
Месны у кім? у чым?	рэ́нце мн. рэ́нтах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Госць першы дзень — золата, другі — серабро, а трэці — медзь, хоць і дадому едзь.

Калі надвор'е хмарнае — хочацца ляжаць і чытаць кнігі. Калі сонечнае — хочацца гуляць у парку. Надвор'я для таго, каб хацелася працаваць — няма.

Слова рэнта (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік рэнта — у родным, давальным, творным і месным склоне

рэнта

Навігатар

Мемчыкі