STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова рэпніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
рэ́пніца мн. рэ́пніцы |
| Родны каго? чаго? |
рэ́пніцы мн. рэ́пніц |
| Давальны каму? чаму? |
рэ́пніцы мн. рэ́пніцам |
| Вінавальны каго? што? |
рэ́пніцу мн. рэ́пніц |
| Творны кім? чым? |
рэ́пніцай, рэ́пніцаю мн. рэ́пніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
рэ́пніцы мн. рэ́пніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
— Калі ласка, не трэба сустракаць кур'ераў у трусах!
— Без дык без.
repnica — беларуская лацінка
Слова рэпніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік рэпніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове рэпорт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› рэпліка́р (8)
(13) богадступніца ‹
› рэпліка́цыя (10)
(11) падсту́пніца ‹
› рэ́пнік (6)
(10) вы́ступніца ‹
› рэ́пнуць (7)
(9) ха́барніца ‹
› рэ́пны (5)
(9) вы́барніца ‹
› рэпо́рт (6)
(7) ва́рніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
