STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова асочванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
асо́чванне мн. асо́чванні |
| Родны каго? чаго? |
асо́чвання мн. асо́чванняў |
| Давальны каму? чаму? |
асо́чванню мн. асо́чванням |
| Вінавальны каго? што? |
асо́чванне мн. асо́чванні |
| Творны кім? чым? |
асо́чваннем мн. асо́чваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
асо́чванні мн. асо́чваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У каго веды, у таго і сіла.
1. Шукаеш беларускі адпаведнік.
2. Глядзіш у слоўнік.
3. Беларускае слова гучыць як расейскае.
4. Крывішся.
5. Пачынаеш новую ітэрацыю.
Гэтак выглядае бздура.
Са словам «бздура» вы чамусьці так не робіце.
І са словам «ітэрацыя» таксама.
Каб спыніць твае пакуты:
3. Насамрэч расейскае слова гучыць як беларускае. Ідзі далей.
asočvannie — беларуская лацінка
Слова асочванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік асочванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове асочка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› асо́ціна (7)
(13) расстро́чванне ‹
› асо́чаны (7)
(12) выстро́чванне ‹
› асо́чаны (7)
(13) прыстро́чванне ‹
› асо́чвацца (9)
(11) прасо́чванне ‹
› асо́чваць (8)
(10) адсо́чванне ‹
› асо́чка (6)
(11) падсо́чванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
