рэтрамузыка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова рэтрамузыка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	рэтраму́зыка мн. —
Родны каго? чаго?	рэтраму́зыкі мн. —
Давальны каму? чаму?	рэтраму́зыцы мн. —
Вінавальны каго? што?	рэтраму́зыку мн. —
Творны кім? чым?	рэтраму́зыкай, рэтраму́зыкаю мн. —
Месны у кім? у чым?	рэтраму́зыцы мн. —
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

На Бога спадзявайся, але і сам старайся.
Божа, памажы, а сам не ляжы (але й сам падбяжы).
Працуй, нябожа, то і Бог паможа.

нябожа — ласкавы або спачувальны зварот да малодшага па гадах

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

retramuzyka — беларуская лацінка

Слова рэтрамузыка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: