STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова рэцініт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
рэціні́т мн. рэціні́ты |
| Родны каго? чаго? |
рэціні́ту мн. рэціні́таў |
| Давальны каму? чаму? |
рэціні́ту мн. рэціні́там |
| Вінавальны каго? што? |
рэціні́т мн. рэціні́ты |
| Творны кім? чым? |
рэціні́там мн. рэціні́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
рэціні́це мн. рэціні́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
бульба 2 кг
мука жытняя 250 г
мука пшанічная 250 г
яйкі 5 шт
лісічкі 500 г
тлустая смятана 800 г
сметанковае масла 200 г
сланечнікавы алей
рапсавы алей нефільтраваны (крыху)
кроп (на смак)
тонкая зялёная цыбуля (на смак)
соль, цукар, перац (на смак)
recinit — беларуская лацінка
Слова рэцініт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік рэцініт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове рэцінол + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› рэцінапа́тыя (11)
(7) меліні́т ‹
› рэцінаспо́ра (11)
(8) ураніні́т ‹
› рэціне́н (7)
(8) плаціні́т ‹
› рэціно́л (7)
(6) байніт ‹
› рэцірава́цца (11)
(6) бейніт ‹
› рэцірава́цца (11)
(8) валакні́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Бедная мова.