аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова рэштка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
рэ́штка мн. рэ́шткі |
| Родны каго? чаго? |
рэ́шткі мн. рэ́шткаў |
| Давальны каму? чаму? |
рэ́штцы мн. рэ́шткам |
| Вінавальны каго? што? |
рэ́штку мн. рэ́шткі |
| Творны кім? чым? |
рэ́шткай, рэ́шткаю мн. рэ́шткамі |
| Месны у кім? у чым? |
рэ́штцы мн. рэ́штках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)
Будзь простым — і да цябе пацягнуцца простыя, нецікавыя людзі.
reštka — беларуская лацінка
Слова рэштка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік рэштка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове рээвакуацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› рэ́шка (5)
(6) бо́ўтка ‹
› рэ́шта (5)
(6) бо́ўтка ‹
› рэ́штавы (7)
(6) га́фтка ‹
› рэ́шткава (8)
(11) траглады́тка ‹
› рэ́шткавы (8)
(13) гермафрады́тка ‹
› рээвакуацы́йны (13)
(8) банды́тка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.