Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

сад, -а і -у, Месны склон -дзе; мн. сады, -оў; мужчынскі род
  1. -у. Участак зямлі, засаджаны дрэвамі, кустамі і кветкамі; дрэвы, кветкі, якія растуць на гэтым участку. Фруктовы сад. Пасадзіць сад. ▪ Сад у нас харошы: На газонах Мак чырвоны, Ружы і гарошак. ← Андрэй Александровіч. А бульбу садзяць, калі ўжо зусім цёпла, калі цвітуць сады. ← Янка Брыль.
  2. -а. размоўнае слова Тое, што і дзіцячы сад. Разгаварыліся толькі вечарам у Танінай кватэры, калі .. [Віктар] прыйшоў у госці. Таня к таму часу забрала з сада Андрэйку. ← Уладзімір Паўлаў.
  •••
  Батанічны сад — навуковая і культурна-асветная ўстанова, якая займаецца зборам, вывучэннем і дэманстрацыяй розных раслін.
  Дзіцячы сад — выхаваўчая ўстанова для дзяцей дашкольнага ўзросту.
  Заалагічны сад — тое, што і заалагічны парк (гл. парк).
  Зімні сад — спецыяльнае памяшканне для кветак, раслін; аранжарэя.

❌

сад

гэта

— установа

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова сад
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	са́д мн. сады́
Родны каго? чаго?	са́да мн. садо́ў
Давальны каму? чаму?	са́ду мн. сада́м
Вінавальны каго? што?	са́д мн. сады́
Творны кім? чым?	са́дам мн. сада́мі
Месны у кім? у чым?	са́дзе мн. сада́х
Клічная форма	— мн. —

Слова сад (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік сад — у родным, давальным, творным і месным склоне

сад

Навігатар

Мемчыкі