мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сайотка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сайо́тка мн. сайо́ткі |
| Родны каго? чаго? |
сайо́ткі мн. сайо́так |
| Давальны каму? чаму? |
сайо́тцы мн. сайо́ткам |
| Вінавальны каго? што? |
сайо́тку мн. сайо́так |
| Творны кім? чым? |
сайо́ткай, сайо́ткаю мн. сайо́ткамі |
| Месны у кім? у чым? |
сайо́тцы мн. сайо́тках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не гадуючы малога, не будзеш мець і вялікае.
— Хто еў з маёй міскі?!
— А хто еў з маёй міскі?!
— Ану сціхлі ўсе! Я яшчэ не накладвала…
sajotka — беларуская лацінка
Слова сайотка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сайотка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сайра + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› саймікава́цца (12)
(9) мільго́тка ‹
› саймікава́ць (11)
(8) сняго́тка ‹
› сайо́т (5)
(7) аўдо́тка ‹
› сайо́цкі (7)
(5) ко́тка ‹
› са́йра (5)
(7) како́тка ‹
› са́йравы (7)
(8) шлако́тка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).