STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова астаркаватасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аста́ркаватасць мн. аста́ркаватасці |
| Родны каго? чаго? |
аста́ркаватасці мн. аста́ркаватасцяў, аста́ркаватасцей |
| Давальны каму? чаму? |
аста́ркаватасці мн. аста́ркаватасцям |
| Вінавальны каго? што? |
аста́ркаватасць мн. аста́ркаватасці |
| Творны кім? чым? |
аста́ркаватасцю мн. аста́ркаватасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
аста́ркаватасці мн. аста́ркаватасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Кожны гад мае свой яд. (прыказка)
— У каго гэта ты ўчора начавала?
— У знаёмага.
— І калі вы пазнаёміліся?
— Пазаўчора.
astarkavatasć — беларуская лацінка
Слова астаркаватасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік астаркаватасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове астаркаватасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Астапчук (8)
(14) зеленкава́тасць ‹
› аста́раны (8)
(18) рознаслупкава́тасць ‹
› аста́раны (8)
(12) гаркава́тасць ‹
› астаркава́ты (11)
(12) серкава́тасць ‹
› аста́рыць (8)
(13) дзіркава́тасць ‹
› астарэ́лы (8)
(14) узго́ркаватасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
