Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 астатак, -тку, мужчынскі род
  1. Частка чаго-н., якая засталася нявыкарыстаная, незатрачаная. [Пятровіч:] — І хоць твайму ён [Зарэчны] сэрцу міл, Збяры ў душы астаткі сіл, Развей апошняе сумненне. ← Алесь Бачыла. Тады мы падыходзілі да кухні са сваім посудам — хто з бляшанкай, а хто з чыгунком .., — і повар раздаваў астатак ежы. ← Іван Чыгрынаў.
  2. звычайна мн. (астаткі, -аў). Тое, што яшчэ збераглося, уцалела (ад разбурэння, гібелі і пад.). Мы скінем з дарогі астаткі гнілога. ← Якуб Колас. Мільгаюць бярозы — астаткі даўнейшых прысад. ← Ніл Гілевіч. // Сляды чаго-н. мінулага, зніклага. Адбыўся Зосін расказ пра тыя справы, што назаўсёды .. адагналі ад Галены астаткі ўсялякай няпэўнасці наконт аднаго чалавека. ← Кузьма Чорны.
  3. толькі мн. (астаткі, -аў). Адходы якога-н. вытворчага працэсу. Кіслотныя астаткі.
  4. толькі адзіночны лік Апошняя частка чаго-н. Астатак адпачынку. Астатак даўгу. ▪ Што ж яна [Вера] скажа? Гэтае пытанне не вылазіла ў яго [Мікалая] з галавы ўвесь астатак дня і назаўтра да абеду. ← Уладзімір Дамашэвіч.
  •••
  Да (без) астатку — поўнасцю, цалкам.
  На астатку — пад канец, напаследак; пры развітанні. Пасланец.. сказаў на астатку: «Сустрэнемся на барыкадах». ← Піліп Пестрак.