аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова салдатка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
салда́тка мн. салда́ткі |
| Родны каго? чаго? |
салда́ткі мн. салда́так |
| Давальны каму? чаму? |
салда́тцы мн. салда́ткам |
| Вінавальны каго? што? |
салда́тку мн. салда́так |
| Творны кім? чым? |
салда́ткай, салда́ткаю мн. салда́ткамі |
| Месны у кім? у чым? |
салда́тцы мн. салда́тках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
каліва — пра самую малую колькасць чаго-н.; трошкі, крыху
ні каліва — ніколькі, ані
адны слёзы — а) бяда, гора; б) вельмі мала
— Вы пакутуеце ад алкагалізму?
— Не, мне падабаецца.
saldatka — беларуская лацінка
Слова салдатка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік салдатка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове салдатня + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› салга́ць (7)
(7) рага́тка ‹
› салда́т (6)
(9) дэлега́тка ‹
› салда́таў (8)
(9) рэнега́тка ‹
› салдатня́ (8)
(10) кандыда́тка ‹
› салда́тчына (10)
(9) сенажа́тка ‹
› салдафо́н (8)
(5) за́тка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).