аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова астракол
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
астрако́л мн. астрако́лы |
| Родны каго? чаго? |
астрако́ла мн. астрако́лаў |
| Давальны каму? чаму? |
астрако́лу мн. астрако́лам |
| Вінавальны каго? што? |
астрако́л мн. астрако́лы |
| Творны кім? чым? |
астрако́лам мн. астрако́ламі |
| Месны у кім? у чым? |
астрако́ле мн. астрако́лах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
ВКЛ: ад мора да мора.
СССР: ад мору да мору.
astrakol — беларуская лацінка
Слова астракол (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік астракол — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове астраколіна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› астракарэктар (13)
(5) нако́л ‹
› астракарэ́кцыя (13)
(8) дзірако́л ‹
› астракі́зм (9)
(6) прако́л ‹
› астрако́ліна (11)
(9) вастрако́л ‹
› астрако́льны (11)
(5) сако́л ‹
› астрако́мпас (11)
(8) пратако́л ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.