мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова самазванец
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самазва́нец мн. самазва́нцы |
| Родны каго? чаго? |
самазва́нца мн. самазва́нцаў |
| Давальны каму? чаму? |
самазва́нцу мн. самазва́нцам |
| Вінавальны каго? што? |
самазва́нца мн. самазва́нцаў |
| Творны кім? чым? |
самазва́нцам мн. самазва́нцамі |
| Месны у кім? у чым? |
самазва́нцу мн. самазва́нцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)
арахіс не арэх, клубніцы не ягады
агурок — ягадаsamazvaniec — беларуская лацінка
Слова самазванец (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самазванец — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самазванка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самазбо́рка (10)
(13) прыстасава́нец ‹
› самазва́л (8)
(9) выхава́нец ‹
› самазва́льны (11)
(6) зване́ц ‹
› самазва́нка (10)
(7) ліва́нец ‹
› самазва́нства (12)
(8) тайванец ‹
› самазва́ны (9)
(10) карбо́ванец ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).