аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова самаіронія
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самаіро́нія мн. самаіро́ніі |
| Родны каго? чаго? |
самаіро́ніі мн. самаіро́ній |
| Давальны каму? чаму? |
самаіро́ніі мн. самаіро́ніям |
| Вінавальны каго? што? |
самаіро́нію мн. самаіро́ніі |
| Творны кім? чым? |
самаіро́ніяй, самаіро́ніяю мн. самаіро́ніямі |
| Месны у кім? у чым? |
самаіро́ніі мн. самаіро́ніях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Абяцанкамі цыган каня карміў, дык ён здох.
— У вас ёсць любімыя кнігі?
— Так. 1984.
— Ого, так многа!
samaironija — беларуская лацінка
Слова самаіронія (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самаіронія — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самаіснасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самаініцыяты́ўны (15)
(6) Япо́нія ‹
› самаінтэрв'ю́ (12)
(6) аро́нія ‹
› самаірані́чны (12)
(6) іро́нія ‹
› самаі́снасць (11)
(10) аўтаіро́нія ‹
› самаі́сны (8)
(6) про́нія ‹
› самаі́сты (8)
(8) Саксо́нія ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.