аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова самарух
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самару́х мн. самару́хі |
| Родны каго? чаго? |
самару́ху мн. самару́хаў |
| Давальны каму? чаму? |
самару́ху мн. самару́хам |
| Вінавальны каго? што? |
самару́х мн. самару́хі |
| Творны кім? чым? |
самару́хам мн. самару́хамі |
| Месны у кім? у чым? |
самару́ху мн. самару́хах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
У псіхолага.
— Добры дзень, можна да вас запісацца? У мяне неадчэпнае жаданне выкінуцца з акна.
— Ёсць акенца на заўтра.
samaruch — беларуская лацінка
Слова самарух (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самарух — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самарухавік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сама́рскі (8)
(7) рок-ру́х ‹
› самаруйнавацца (14)
(5) вару́х ‹
› самаруйнаваць (13)
(7) целару́х ‹
› самарухаві́к (11)
(9) таварарух ‹
› самару́хальны (12)
(7) перару́х ‹
› самару́ч (7)
(4) бру́х ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Браслаў