STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова саматушэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
саматушэ́нне мн. саматушэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
саматушэ́ння мн. саматушэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
саматушэ́нню мн. саматушэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
саматушэ́нне мн. саматушэ́нні |
| Творны кім? чым? |
саматушэ́ннем мн. саматушэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
саматушэ́нні мн. саматушэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Век звекаваць — не пальцам паківаць.
Жыццё пражыць — не песеньку спець.
— Памятаеш, ты ўчора купіў бульбу? Пасля працы купі бульбу.
— А што з ёй здарылася? Яна сапсавалася?
— Не, яна буракі.
samatušennie — беларуская лацінка
Слова саматушэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік саматушэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самаўдасканаленне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самату́жнічаць (13)
(13) бульбасушэ́нне ‹
› самату́жны (9)
(12) геліясушэ́нне ‹
› самату́жны (9)
(7) тушэ́нне ‹
› саматы́чна (9)
(11) пенатушэ́нне ‹
› саматы́чны (9)
(13) пажаратушэ́нне ‹
› самаўдаскана́ленне (17)
(9) метушэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
