аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
у слоўніках не сустракаецца
гэтаназоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова самаўслаўленне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самаўслаўленне мн. самаўслаўленні |
| Родны каго? чаго? |
самаўслаўлення мн. самаўслаўленняў |
| Давальны каму? чаму? |
самаўслаўленню мн. самаўслаўленням |
| Вінавальны каго? што? |
самаўслаўленне мн. самаўслаўленні |
| Творны кім? чым? |
самаўслаўленнем мн. самаўслаўленнямі |
| Месны у кім? у чым? |
самаўслаўленні мн. самаўслаўленнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
дадай у свой лексікон і працоўны чат:
даўбешка — пра тупога, някемлівага чалавека
доўбня / даўбня — пра няцямкага, дурнога чалавека
тупы як абух — някемлівы, неразумны
Калі мне кажуць «Назаўтра раніцай ты аб гэтым пашкадуеш» — я сплю да абеду.
samaŭslaŭliennie — беларуская лацінка
У СЛОЎНІКАХ НЯМА
назоўнік самаўслаўленне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самаўсмоктванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самаўра́дны (10)
(13) абнеслаўле́нне ‹
› самаўсведамле́нне (16)
(12) знеслаўле́нне ‹
› самаўсведамля́цца (16)
(10) услаўле́нне ‹
› самаўсмо́ктвальны (16)
(11) выслаўле́нне ‹
› самаўсмо́ктванне (15)
(11) нясла́ўленне ‹
› самаўспрыманне (14)
(13) абнясла́ўленне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Зюзя — бог маразоў (гл. Карачун).
Кароль ночы — персанаж з «Гульні тронаў».