STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова самаўсхваленне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самаўсхвале́нне мн. самаўсхвале́нні |
| Родны каго? чаго? |
самаўсхвале́ння мн. самаўсхвале́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
самаўсхвале́нню мн. самаўсхвале́нням |
| Вінавальны каго? што? |
самаўсхвале́нне мн. самаўсхвале́нні |
| Творны кім? чым? |
самаўсхвале́ннем мн. самаўсхвале́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
самаўсхвале́нні мн. самаўсхвале́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.
Ты марыш выспацца і паехаць на працу. Я мару паехаць на працу і выспацца. Мы розныя.
samaŭschvaliennie — беларуская лацінка
Слова самаўсхваленне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самаўсхваленне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самаўхіленне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самаўсталява́цца (15)
(10) пахвале́нне ‹
› самаўстанаўля́льны (17)
(11) расхвале́нне ‹
› самаўстано́ўны (13)
(10) усхвале́нне ‹
› самаўтвара́льны (14)
(9) ухвале́нне ‹
› самаўтры́млівальны (17)
(11) неўхвале́нне ‹
› самаўхіле́нне (12)
(10) выхвале́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
карціна «Ходзяць чуткі»
мастак: Нейрасетка