аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова самахарактарыстыка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самахарактары́стыка мн. — |
| Родны каго? чаго? |
самахарактары́стыкі мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
самахарактары́стыцы мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
самахарактары́стыку мн. — |
| Творны кім? чым? |
самахарактары́стыкай, самахарактары́стыкаю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
самахарактары́стыцы мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай
Чужы дрын вялікі, а свайго не відаць.
калі нейкай прыказкі няма, то яе варта прыдумацьsamacharaktarystyka — беларуская лацінка
Слова самахарактарыстыка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самахарактарыстыка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самахвал + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самафінансава́нне (16)
(11) гумары́стыка ‹
› самафінансава́цца (16)
(15) гуманітарыстыка ‹
› самафлюсава́льны (15)
(14) характары́стыка ‹
› самахва́л (8)
(18) аўтахарактары́стыка ‹
› самахва́лавіцкі (14)
(16) біхарактарыстыка ‹
› самахвале́нне (12)
(10) афары́стыка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.