STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова самахвалка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самахва́лка мн. самахва́лкі |
| Родны каго? чаго? |
самахва́лкі мн. самахва́лак |
| Давальны каму? чаму? |
самахва́лцы мн. самахва́лкам |
| Вінавальны каго? што? |
самахва́лку мн. самахва́лак |
| Творны кім? чым? |
самахва́лкай, самахва́лкаю мн. самахва́лкамі |
| Месны у кім? у чым? |
самахва́лцы мн. самахва́лках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Слязьмі рады не дасі.
Журба бядзе не помач.
канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж
samachvalka — беларуская лацінка
Слова самахвалка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самахвалка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самахвальства + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самахва́л (8)
(9) узбівалка ‹
› самахва́лавіцкі (14)
(9) выбіва́лка ‹
› самахвале́нне (12)
(9) паліва́лка ‹
› самахва́льскі (12)
(8) вы́хвалка ‹
› самахва́льства (13)
(8) умыва́лка ‹
› самахваста́нне (13)
(10) адкрыва́лка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
