аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова самацытаванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самацытава́нне мн. самацытава́нні |
| Родны каго? чаго? |
самацытава́ння мн. самацытава́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
самацытава́нню мн. самацытава́нням |
| Вінавальны каго? што? |
самацытава́нне мн. самацытава́нні |
| Творны кім? чым? |
самацытава́ннем мн. самацытава́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
самацытава́нні мн. самацытава́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
за вушка ды на сонейка
выкрыць, прыцягнуць да адказнасці каго-н.— Ведаеш, што прыходзіць да тых, хто ўмее чакаць?
— Што?
— Ніхалеры. Так і чакаюць.
samacytavannie — беларуская лацінка
Слова самацытаванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самацытаванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самацэнзура + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самацё́чна (9)
(18) спажыўкрэдытава́нне ‹
› самацё́чны (9)
(11) барытаванне ‹
› самацытава́льны (14)
(9) цытава́нне ‹
› самацэнзу́ра (11)
(13) асфальтава́нне ‹
› самацэ́ннасць (12)
(15) катапультава́нне ‹
› самацэ́нны (9)
(14) кансультава́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.