самачуцце

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова самачуцце
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	самачу́цце мн. самачу́цці
Родны каго? чаго?	самачу́цця мн. самачу́ццяў
Давальны каму? чаму?	самачу́ццю мн. самачу́ццям
Вінавальны каго? што?	самачу́цце мн. самачу́цці
Творны кім? чым?	самачу́ццем мн. самачу́ццямі
Месны у кім? у чым?	самачу́цці мн. самачу́ццях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто позна прыязджае, той косці абгрызае.

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

samačuccie — беларуская лацінка

Слова самачуцце (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: