Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

санкі, -нак; адзіночны лік няма.
  1. Тое, што і сані; невялікія сані. [Камлюк:] — Садзіся, Піліпе, да мяне ў санкі, за дарогу абмяркуем сёе-тое. ← Мікола Ткачоў. Люблю, як санкі мчацца з плачам, Пісклявы гімн зіме заводзяць, А конь, падкуты чортам, скача, Нібы па шкле, па гладкім лёдзе. ← Міхась Чарот.
  2. Невялікія сані для катання з горан, перавозкі грузаў уручную. Па дровы мы ездзілі з Юзікам і крадком вазілі на малых санках-коўзанках. ← Алесь Якімовіч. На канькі, на санкі, лыжы Зваў фанфарамі каток. ← Андрэй Александровіч.
  3. спецыяльны тэрмін Рухомая дэталь некаторых машын і апаратаў, якая па знешняму выгляду нагадвае невялікія сані.
  4. размоўнае слова Ніжняя сківіца.

❌

санкі

гэта

назоўнік
толькі множны лік
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
множналікавы

праскланяць слова санкі
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	— мн. са́нкі
Родны каго? чаго?	— мн. са́нак
Давальны каму? чаму?	— мн. са́нкам
Вінавальны каго? што?	— мн. са́нкі
Творны кім? чым?	— мн. са́нкамі
Месны у кім? у чым?	— мн. са́нках
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.

Слова санкі (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік санкі — у родным, давальным, творным і месным склоне

санкі

Навігатар

Мемчыкі