STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова сапрафаг
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сапрафа́г мн. сапрафа́гі |
| Родны каго? чаго? |
сапрафа́га мн. сапрафа́гаў |
| Давальны каму? чаму? |
сапрафа́гу мн. сапрафа́гам |
| Вінавальны каго? што? |
сапрафа́га мн. сапрафа́гаў |
| Творны кім? чым? |
сапрафа́гам мн. сапрафа́гамі |
| Месны у кім? у чым? |
сапрафа́гу мн. сапрафа́гах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чалавек не сонца — усіх не сагрэе.
— Хочаце, я скажу вам праўду?
— Дзякуй, у мяне свая.
saprafah — беларуская лацінка
Слова сапрафаг (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сапрафаг — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сапрафіт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сапра́ўдны (9)
(8) мікрафа́г ‹
› сапраўды́ (8)
(6) прафа́г ‹
› сапраўды́ (8)
(8) капрафа́г ‹
› сапрафі́т (8)
(7) фітафа́г ‹
› сапрафі́тны (10)
(8) пантафа́г ‹
› сапрафіты́зм (11)
(10) дэтрытафа́г ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Нам было ляніва перарабляць на беларускую.
Але ў нас ёсць беларускамоўны мем пра ляноту ў слове «лянота».
Паглядзіце, не палянуйцеся!