аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова састарэласць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
састарэ́ласць мн. састарэ́ласці |
| Родны каго? чаго? |
састарэ́ласці мн. састарэ́ласцяў, састарэ́ласцей |
| Давальны каму? чаму? |
састарэ́ласці мн. састарэ́ласцям |
| Вінавальны каго? што? |
састарэ́ласць мн. састарэ́ласці |
| Творны кім? чым? |
састарэ́ласцю мн. састарэ́ласцямі |
| Месны у кім? у чым? |
састарэ́ласці мн. састарэ́ласцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто поле троіць, той хлеб кроіць.
Прыказка.— У чым сакрэт вашага даўгалецця?
— Гэта ўсё дзякуючы спорту. Я ім ніколі не займаўся.
sastarelasć — беларуская лацінка
Слова састарэласць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік састарэласць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове састарэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› саста́рыцца (10)
(10) скарэ́ласць ‹
› саста́рыць (9)
(12) застарэ́ласць ‹
› састарэ́ла (9)
(12) пастарэ́ласць ‹
› састарэ́лы (9)
(11) устарэ́ласць ‹
› састарэ́лы (9)
(12) звечарэ́ласць ‹
› састарэнне (10)
(13) раздабрэ́ласць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).