аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сатана
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сатана́ мн. — |
| Родны каго? чаго? |
сатаны́ мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
сатане́ мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
сатану́ мн. — |
| Творны кім? чым? |
сатано́й, сатано́ю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
сатане́ мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У каго дзеці, у таго шчасце.
К старасці дзве радасці: здароўе і добрыя ўнукі.
— Будзь спакойны, Валер. Усё будзе добра.
— Але маё імя Сяргей.
— Я ведаю. Гэта я Валер.
satana — беларуская лацінка
Слова сатана (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сатана — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сатанг + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сасю́раўскі (10)
(6) Акса́на ‹
› сасюрыя́нскі (11)
(7) Ракса́на ‹
› сасюрэ́я (7)
(9) пашматана́ ‹
› сата́нг (6)
(6) гіта́на ‹
› сатане́ць (8)
(9) асво́йтана ‹
› сатані́зм (8)
(10) траманта́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.