Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

свацця, -і, жаночы род
  1. Жанчына, якая сватала нявесту жаніху ці жаніха нявесце. — Ну, матушка, калі буду жаніцца, дык вас за сваццю вазьму, — сказаў Лабановіч. ← Якуб Колас.
  2. Маці мужа ў адносінах да жончыных ці маці жонкі ў адносінах да мужавых бацькоў. Абапал маладых садзяцца шафёры і шаферкі. Потым сваты і свацці, а далей ужо блізкая і далёкая радня. ← Алесь Асіпенка.
  •••
  Пераезная свацця — чалавек, які часта мяняе месца свайго прабывання дзе-н.

❌

свацця

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова свацця
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	сва́цця мн. сва́цці
Родны каго? чаго?	сва́цці мн. сва́ццяў
Давальны каму? чаму?	сва́цці мн. сва́ццям
Вінавальны каго? што?	сва́ццю мн. сва́ццяў
Творны кім? чым?	сва́ццяй, сва́ццяю мн. сва́ццямі
Месны у кім? у чым?	сва́цці мн. сва́ццях
Клічная форма	— мн. —

Слова свацця (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік свацця — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.