STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова асудлівасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
асу́длівасць мн. асу́длівасці |
| Родны каго? чаго? |
асу́длівасці мн. асу́длівасцяў, асу́длівасцей |
| Давальны каму? чаму? |
асу́длівасці мн. асу́длівасцям |
| Вінавальны каго? што? |
асу́длівасць мн. асу́длівасці |
| Творны кім? чым? |
асу́длівасцю мн. асу́длівасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
асу́длівасці мн. асу́длівасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Трапаць (мянціць, малоць) языком — гаварыць шмат і без толку, гаварыць бязглуздзіцу.
Пяць стадый прыняцця ў беларусаў:
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
asudlivasć — беларуская лацінка
Слова асудлівасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік асудлівасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове асуднасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› асудзіцца (9)
(10) пудлі́васць ‹
› асудзі́ць (8)
(12) мару́длівасць ‹
› асу́дліва (8)
(10) судлі́васць ‹
› асу́длівы (8)
(12) вычу́длівасць ‹
› асу́днасць (9)
(12) крыўдлі́васць ‹
› асу́днік (7)
(11) брыдлі́васць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
