мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
асу́дліва — прыслоўе асу́длівы — прыметнік
канцэпт

асудлівасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова асудлівасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
асу́длівасць

мн.  асу́длівасці
Родны
каго? чаго?
асу́длівасці

мн.  асу́длівасцяў, асу́длівасцей
Давальны
каму? чаму?
асу́длівасці

мн.  асу́длівасцям
Вінавальны
каго? што?
асу́длівасць

мн.  асу́длівасці
Творны
кім? чым?
асу́длівасцю

мн.  асу́длівасцямі
Месны
у кім? у чым?
асу́длівасці

мн.  асу́длівасцях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Родная зямелька — як зморанаму пасцелька.


Дзве прычыны, чаму я не даю грошы бяздомным:
1. Ім патрэбны грошы на алкаголь.
2. Мне патрэбны грошы на алкаголь.


asudlivasć — беларуская лацінка

Слова асудлівасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік асудлівасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове асуднасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


асудзіцца (9)

(10) пудлі́васць

асудзі́ць (8)

(12) мару́длівасць

асу́дліва (8)

(10) судлі́васць

асу́длівы (8)

(12) вычу́длівасць

асу́днасць (9)

(12) крыўдлі́васць

асу́днік (7)

(11) брыдлі́васць


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

драпежнік-чужынец-чалавек