Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

сверб, -у, мужчынскі род
1. Адчуванне казытлівага нервовага раздражнення, якое выклікае пачухванне. За плечы лезе холад. Цягне на сон. Ные рука, бярэ сверб, — быццам нехта круціць яе свярдзёлкам ля локця. ← Іван Пташнікаў. // Раздражненне, выкліканае ўкусамі, дотыкам чаго-н. і пад. Не думайце, што пасля той пасадкі ў крапіву Тараска збаяўся высока лазіць. Не. Мінуў які тыдзень, і ўсё забылася. Сверб прайшоў. ← Уладзімір Юрэвіч.
2. пераноснае значэнне размоўнае слова Нецярплівае жаданне чаго-н., імкненне да чаго-н., турбота. Але ёсць у.. [Алёнкі] адзін верш. Яна хавае яго і нікому яго не паказвае, нягледзячы на ўвесь аўтарскі сверб падзяліцца з чытачом сваёю творчасцю. ← Якуб Колас.

❌

сверб

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова сверб
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	све́рб мн. све́рбы
Родны каго? чаго?	све́рбу мн. све́рбаў
Давальны каму? чаму?	све́рбу мн. све́рбам
Вінавальны каго? што?	све́рб мн. све́рбы
Творны кім? чым?	све́рбам мн. све́рбамі
Месны у кім? у чым?	све́рбе мн. све́рбах
Клічная форма	— мн. —

Слова сверб (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік сверб — у родным, давальным, творным і месным склоне

сверб

Навігатар

Мемчыкі