Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

светласць¹, -і, жаночы род
Уласцівасць і стан светлага. Светласць валасоў. ▪ У краі пагоркаў пясчаных Сэрцам радня не счарсцвелы, Трымае яна ў пашане Светласць бярозы белай. ← Хведар Жычка.
светласць², -і, жаночы род
У дарэвалюцыйнай Расіі — тытулаванне некаторых уладарных асоб і князёў (ужывалася з займеннікамі ваша, яго, яе, іх). [Палкоўнік:] — Бачыш, ніякая маскіроўка не памагла, Язэп Францавіч... Так, здаецца, велічаюць вашу светласць? ← Мікола Ваданосаў.

❌

светласць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова светласць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	све́тласць мн. све́тласці
Родны каго? чаго?	све́тласці мн. све́тласцяў, све́тласцей
Давальны каму? чаму?	све́тласці мн. све́тласцям
Вінавальны каго? што?	све́тласць мн. све́тласці
Творны кім? чым?	све́тласцю мн. све́тласцямі
Месны у кім? у чым?	све́тласці мн. све́тласцях
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Не хваліся травою, а хваліся сенам.
Не хвалі каня трэцяга дня, а хвалі трэцяга году.

— Кім ты хочаш стаць, калі вырасцеш?
— Шчаслівым.
— Ты не зразумеў пытання…
— Вы не зразумелі адказу…

Слова светласць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік светласць — у родным, давальным, творным і месным склоне

светласць

Навігатар

Мемчыкі