аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова свішч
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сві́шч мн. свішчы́ |
| Родны каго? чаго? |
свішча́ мн. свішчо́ў |
| Давальны каму? чаму? |
свішчу́ мн. свішча́м |
| Вінавальны каго? што? |
сві́шч мн. свішчы́ |
| Творны кім? чым? |
свішчо́м мн. свішча́мі |
| Месны у кім? у чым? |
свішчы́ мн. свішча́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
ветрам гандляваць / вераб'ям фігі даваць (дулі паказваць)
бяздзейна назіраць, лайдачыць— У цябе быў хто-небудзь да мяне?
— Сёння?
svišč — беларуская лацінка
Слова свішч (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік свішч — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове свішчаватасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› свіцязя́нка (10)
(7) на́хлашч ‹
› свіцязя́нскі (11)
(4) ле́шч ‹
› свічар (6)
(5) кле́шч ‹
› свішчава́тасць (13)
(5) хво́шч ‹
› свішчава́ты (10)
(5) бо́ршч ‹
› сві́шчавы (8)
(5) тлу́шч ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Мазыр