STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова свяшчэннік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
свяшчэ́ннік мн. свяшчэ́ннікі |
| Родны каго? чаго? |
свяшчэ́нніка мн. свяшчэ́ннікаў |
| Давальны каму? чаму? |
свяшчэ́нніку мн. свяшчэ́ннікам |
| Вінавальны каго? што? |
свяшчэ́нніка мн. свяшчэ́ннікаў |
| Творны кім? чым? |
свяшчэ́ннікам мн. свяшчэ́ннікамі |
| Месны у кім? у чым? |
свяшчэ́нніку мн. свяшчэ́нніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)
Калі жонка вас цалкам задавальняе і робіць абсалютна шчаслівым, то якая розніца, чыя гэта жонка.
sviaščennik — беларуская лацінка
Слова свяшчэннік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік свяшчэннік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове свяшчэнства + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› свяшчэннаслужы́цельскі (21)
(10) апушчэ́ннік ‹
› свяшчэннаслужэ́нне (17)
(12) распушчэ́ннік ‹
› свяшчэ́ннасць (12)
(10) хрышчэ́ннік ‹
› свяшчэ́нніцкі (12)
(15) першасвяшчэ́ннік ‹
› свяшчэ́нны (9)
(10) пазычэ́ннік ‹
› свяшчэ́нны (9)
(8) кашэ́ннік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
