STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова асціна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
асці́на мн. асці́ны |
| Родны каго? чаго? |
асці́ны мн. асці́н |
| Давальны каму? чаму? |
асці́не мн. асці́нам |
| Вінавальны каго? што? |
асці́ну мн. асці́ны |
| Творны кім? чым? |
асці́най, асці́наю мн. асці́намі |
| Месны у кім? у чым? |
асці́не мн. асці́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У каго дзеці, у таго шчасце.
К старасці дзве радасці: здароўе і добрыя ўнукі.
Дарагі дзённік, сёння мне зноў ніхто не перавёў сто мільёнаў долараў. Сіл цярпець гэтае паскудства больш няма.
ascina — беларуская лацінка
Слова асціна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік асціна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове асцістасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› асцервяне́ць (11)
(7) курці́на ‹
› асцё́ (4)
(10) канцэрці́на ‹
› асцё́вы (6)
(10) чацвярці́на ‹
› асці́стасць (10)
(10) хлабасці́на ‹
› асці́сты (7)
(7) гасці́на ‹
› асцы́дыя (7)
(7) касціна́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
І сапраўды.