мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
асцюдзяне́ць — дзеяслоў асцюкава́та — прыслоўе
канцэпт

асцюк

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова асцюк
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 асцю́к

мн.  асцюкі́
Родны
каго? чаго?		 асцюка́

мн.  асцюко́ў
Давальны
каму? чаму?		 асцюку́

мн.  асцюка́м
Вінавальны
каго? што?		 асцю́к

мн.  асцюкі́
Творны
кім? чым?		 асцюко́м

мн.  асцюка́мі
Месны
у кім? у чым?		 асцюку́

мн.  асцюка́х
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

збаёдаць
// Згубіць, невядома дзе падзець.
// Загубіць, знішчыць.
// Марна патраціць (змарнаваць), перавесці.


— Любы, ідзі павячэрай. Ежа на стале.
— Дык пакладзі на талерку.


asciuk — беларуская лацінка

Слова асцюк (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік асцюк — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове асцюкаватасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› асцытычны (9)

(7) цюк-цю́к ‹

› асцюдзяне́лы (11)

(5) мацю́к ‹

› асцюдзяне́ць (11)

(5) ніцю́к ‹

› асцюкава́та (10)

(7) шляхцю́к ‹

› асцюкава́тасць (13)

(6) дзяцю́к ‹

› асцюкава́ты (10)

(2) я́к ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

калі ўбачылі патрульнага