сёрбава

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова сёрбава
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	сё́рбава мн. сё́рбавы
Родны каго? чаго?	сё́рбава мн. сё́рбаваў
Давальны каму? чаму?	сё́рбаву мн. сё́рбавам
Вінавальны каго? што?	сё́рбава мн. сё́рбавы
Творны кім? чым?	сё́рбавам мн. сё́рбавамі
Месны у кім? у чым?	сё́рбаве мн. сё́рбавах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не рыба, што ў рацэ, а рыба, што ў руцэ.

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

siorbava — беларуская лацінка

Слова сёрбава (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: