Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

серпанцін, -у, мужчынскі род
  1. Скрутак доўгай вузкай стужкі з каляровай паперы, які кідаюць у публіку на балях, карнавалах і пад. Зайграў школьны духавы аркестр, моладзь пайшла танцаваць... Раптам веерам узляцела канфеці, абсыпаючы танцораў, пайшоў у ход серпанцін. ← Ілья Гурскі.
  2. пераноснае значэнне Участкі звілістай горнай дарогі. Адхон, зарослы векавымі дрэвамі, цягнуўся з левага боку. У адным месцы на яго ўзбягалі звілістым серпанцінам мармуровыя сходы з шырокімі прыступкамі. ← Уладзімір Караткевіч.
   [Фр. serpentin ад serpent — змяя.]

❌

серпанцін

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова серпанцін
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	серпанці́н мн. серпанці́ны
Родны каго? чаго?	серпанці́ну мн. серпанці́наў
Давальны каму? чаму?	серпанці́ну мн. серпанці́нам
Вінавальны каго? што?	серпанці́н мн. серпанці́ны
Творны кім? чым?	серпанці́нам мн. серпанці́намі
Месны у кім? у чым?	серпанці́не мн. серпанці́нах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

ляпнуць як лапцем па цымбалах (па балоце) — вельмі недарэчна, нетактоўна (сказаць што-н.)

Слова серпанцін (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік серпанцін — у родным, давальным, творным і месным склоне

серпанцін

Навігатар

Мемчыкі