Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

сільвініт, -у, Месны склон -ніце, мужчынскі род
1. Асадкавая горная парода, у склад якой уваходзяць сільвін, каменная соль і іншыя дамешкі. Скарбы мора збірала вякамі, Шліфавала яго, як граніт, — Цудадзейны гарачы камень, Соль жыцця, соль зямлі — сільвініт. ← Мікола Хведаровіч. Адшукалі ў глыбіні.. нафту, соль і сільвініты. ← Уладзімір Дубоўка.
2. Калійнае ўгнаенне, вырабленае з гэтай пароды. Да гэтага часу.. вазілі ў калгасы сільвініт — не зусім чыстую падкормку для пасеваў. ← Аляксей Кулакоўскі.

❌

сільвініт

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова сільвініт
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	сільвіні́т мн. сільвіні́ты
Родны каго? чаго?	сільвіні́ту мн. сільвіні́таў
Давальны каму? чаму?	сільвіні́ту мн. сільвіні́там
Вінавальны каго? што?	сільвіні́т мн. сільвіні́ты
Творны кім? чым?	сільвіні́там мн. сільвіні́тамі
Месны у кім? у чым?	сільвіні́це мн. сільвіні́тах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Смачнога!
Сыць, Божа! Сыць вам, людцы!
Смачна есці!

Да сы́ці — уволю, удосталь, да адвалу.
Наесціся да сыці. Нацешыцца да сыці.

Слова сільвініт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік сільвініт — у родным, давальным, творным і месным склоне

сільвініт

Навігатар

Мемчыкі