аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сімфаньета
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сімфанье́та мн. сімфанье́ты |
| Родны каго? чаго? |
сімфанье́ты мн. сімфанье́т |
| Давальны каму? чаму? |
сімфанье́це мн. сімфанье́там |
| Вінавальны каго? што? |
сімфанье́ту мн. сімфанье́ты |
| Творны кім? чым? |
сімфанье́тай, сімфанье́таю мн. сімфанье́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
сімфанье́це мн. сімфанье́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
маленькі, ды залаценькі
вы не бульбашы — вы бульбусы, вось доказ:
Так, звузіла сваё значэнне слова бульба, якое ў лацінскай мове значыла клубень, караняплод (лац. bulbus — «клубень»), а ў беларускай толькі пэўны від караняплодаў. Юргелевіч.
simfańjeta — беларуская лацінка
Слова сімфаньета (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сімфаньета — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сімфарок + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сімфані́чна-эстра́дны (19)
(6) арые́та ‹
› сімфані́чнасць (13)
(8) Джулье́та ‹
› сімфані́чны (10)
(10) кастанье́та ‹
› сімфаро́к (8)
(3) ё́та ‹
› Сімферо́паль (11)
(5) Маё́та ‹
› сімферо́пальскі (14)
(5) таё́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
анягож, аняж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо