Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

сінкрэтызм, -у, мужчынскі род
  кніжны стыль
  1. Злітнасць, нерасчлянёнасць, якія характарызуюць першапачатковы, неразвіты стан чаго-н. Сінкрэтызм першабытнага мастацтва. ▪ Паэтычнае мысленне тут [у рукапіснай ананімнай паэзіі] яшчэ таксама не адасобілася ад фальклорнага сінкрэтызму. ← М. Ярош.
  2. Неарганічнае спалучэнне разнародных элементаў — філасофскіх поглядаў, рэлігійных сістэм і інш. Рэлігійны сінкрэтызм перыяду элінізму.
   [Ад грэч. synkrētismós — злучэнне.]

❌

сінкрэтызм

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова сінкрэтызм
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	сінкрэты́зм мн. сінкрэты́змы
Родны каго? чаго?	сінкрэты́зму мн. сінкрэты́змаў
Давальны каму? чаму?	сінкрэты́зму мн. сінкрэты́змам
Вінавальны каго? што?	сінкрэты́зм мн. сінкрэты́змы
Творны кім? чым?	сінкрэты́змам мн. сінкрэты́змамі
Месны у кім? у чым?	сінкрэты́зме мн. сінкрэты́змах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

аніга́дкі
1. Хоць бы што. Нашкодзіў і анігадкі.
2. Са спакойнай душой. Ачысціць гісторыю ў браўзеры і быць анігадкі ўвесь дзень.

Слова сінкрэтызм (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік сінкрэтызм — у родным, давальным, творным і месным склоне

сінкрэтызм

Навігатар

Мемчыкі